Činjenica da je mitropolit budimljansko-nikšićki Metodije u jednom danu morao da prođe kroz institucionalno sito i rešeto crnogorskog pravosuđa , od sudske klupe zbog spomenika vojvodi Pavlu Đurišiću do policijskog saslušanja zbog pomena generalu Ratku Mladiću u manastiru Pivi ne predstavlja samo rutinsku primjenu zakona. To je prikaz kontinuirane antisrpske harange koja se u Crnoj Gori vodi sa ciljem da se izbriše istorijsko pamćenje, slomi kičma srpskog naroda i Srpska pravoslavna crkva svede na mjeru političke poželjnosti koju propisuju nevladine organizacije i ideološki naslednici istog onog totalitarizma koji je decenijama pustošio ove prostore.
Kada se jedan arhijerej Srpske pravoslavne crkve saslušava zato što se usudio da kaže da je general Ratko Mladić sve dao za slobodu svog naroda, ili zato što narod ima pravo da pamti svoje junake i mučenike poput Pavla Đurišića, mi ne prisustvujemo vladavini prava, već brutalnoj uzurpaciji institucija u svrhu ideološkog inženjeringa. Postavlja se shodno tome temeljno pitanje, od kada je molitveni pomen postao krivično djelo, a besjeda predmet policijske inkvizicije?
Ovakva postupanja tužilaštva i policije, pokrenuta na osnovu prijava dežurnih samozvanih čuvara „evropskih vrijednosti“, ogoljavaju žalosnu činjenicu da državni aparat u Crnoj Gori i dalje funkcioniše kao kazneni eksponent onih struktura kojima je najveći trn u oku slobodna srpska misao.
Krivični zakon se svjesno pretvara u batinu za disciplinovanje mišljenja i kroćenje kolektivnog pamćenja srpskog naroda. To je klasičan primjer pokušaja da se policija i tužilaštvo nametnu kao vrhovni arbitri istorijskog sjećanja, da oni određuju kome se srpski Mitropolit smije pomoliti, o kome smije izgovoriti toplu riječ i koje stranice sopstvene nacionalne istorije jedan narod smije, a koji ne smije da pamti.
Sa stanovišta srpskog integralizma, koji duhovno i nacionalno jedinstvo srpskog naroda posmatra kao neraskidivu cjelinu preko svih administrativnih međa, nasrtaj na mitropolita Metodija jeste nasrtaj na srpsko ime i srpsko biće u cjelini. Mitropolit Metodije dijeli sudbinu svog naroda, on je čovjek koji ne savija glavu pred novokomponovanim duhom dehristijanizacije.
Njegovo svjedočenje vjere i istorijske istine u Gornjem Zaostru i Pivskom manastiru nije provokacija, već jevanđelska i nacionalna dužnost pred sjenima onih koji su pali za krst časni i slobodu zlatnu.
Pokušaji da se evokacija ratne tragedije i složenosti srpske istorije, poput sudbine generala Mladića, koga je ovaj brutalni svjetski poredak osudio da bi opravdao sopstvene zločine, ili vojvode Đurišića čija se mučenička smrt ne može izbrisati iz pamćenja Vasojevića proglase za „govog mržnje“, predstavljaju jeftinu manipulaciju. U besjedama vladike Metodija nema poziva na nasilje, nema mržnje prema drugima, već postoji samo bolno osvjedočenje na sopstvenu žrtvu i upornost da se sačuva sjećanje na stradalnike.
Slučaj u Beranama je ogledalo u kojem se vidi sva birokratska i moralna kriza institucija. Ako državna vlast dozvoli da se pod pritiskom političkih aktivista i ekstremističkih dukljanskih krugova krivični zakon koristi kao batina protiv crkvenih velikodostojnika, to više nije pitanje sudbine pojedinca, već krah pravnog poretka.
Međutim, istorija nas je naučila ono što lažne protagoniste prolazne moći uviđaju tek kada padnu, Srpska crkva je vjekovima opstajala upravo zato što su njeni pastiri stajali na čelu svog stada, ne žaleći ni svoju slobodu ni svoje postojanje.
Mitropolit Metodije svojim primjerom svjedoči upravo tu neprekinutu nit. Nikakva saslušanja niti politički pritisci ne mogu izbrisati ono što je urezano u srce i pamćenje naroda koji dobro zna ko je bio i ostao čuvar njegovog duhovnog i nacionalnog bića.
Mitropolit Metodije, AKSIOS!
Piše: Spasoje Tomić za Vesti Online
Zabranjeno je preuzimanje, kopiranje ili prenošenje teksta, dela teksta ili fotografija sa sajta vesti-online.com bez izričitog navođenja izvora i aktivnog linka ka originalnom tekstu na našem sajtu.
Svako kršenje ovog pravila biće smatrano povredom autorskih prava i biće prijavljeno u skladu sa zakonom.
