Na severozapadu Srbije, između Šapca i Loznice, uzdiže se planina Cer — niska, ali izuzetno šumovita ostrvska planina na južnom obodu Panonskog basena. Sa najvišim vrhom Šančinom, koji dostiže 687–689 metara, i grebenom dugim petnaestak do dvadeset kilometara, nekada se izdizala kao ostrvo iz drevnog Panonskog mora. Ime je dobila po gustim šumama cera, a geološki je tipična horstna planina, nastala utiskivanjem granita još tokom paleozoika.
Ono što Cer danas izdvaja jesu njegova očuvanost i bogatstvo živog sveta. Godine 2023. centralni delovi planine proglašeni su Predelom izuzetnih odlika prve kategorije, na površini od preko 6.250 hektara. Ovde je evidentirano 413 biljnih taksona, među kojima su retki krvavac i nekoliko vrsta orhideja, kao i 29 vrsta drveća, od kojih su mnoge reliktne. Šume cera, kitnjaka, bukve i graba stvaraju gust, hladan i mirisan ambijent, a područje je od 2000. godine i međunarodno značajno stanište za ptice.
Pored prirodnih vrednosti, Cer čuva i tihe tragove prošlosti — od legendi o caru Trojanu i njegovim kćerima, preko manastira Radovašnice, Čokešine i Petkovice, do arheoloških ostataka rimskih i starijih utvrđenja. Ipak, najpoznatiji je po Cerskoj bici iz avgusta 1914. godine, prvoj velikoj savezničkoj pobedi u Prvom svetskom ratu, kada je srpska vojska, pod komandom Stepe Stepanovića, odbranila ovaj kraj i odbacila austrougarske snage.
Danas je Cer mirno mesto na kojem se priroda i sećanje prepliću bez velike buke. Pod zaštitom i upravom Javnog preduzeća „Srbijašume“, ostaje jedan od onih predela koji najbolje govore sami za sebe — gustim šumama, čistim vazduhom i pogledima koji se sa grebena pružaju nad Mačvom i Podrinjem.
Zabranjeno je preuzimanje, kopiranje ili prenošenje teksta, dela teksta ili fotografija sa sajta vesti-online.com bez izričitog navođenja izvora i aktivnog linka ka originalnom tekstu na našem sajtu.
Svako kršenje ovog pravila biće smatrano povredom autorskih prava i biće prijavljeno u skladu sa zakonom.
