Posle Vašingtona, izložba stigla u Čikago: Srpske žrtve pred očima dijaspore

Izložba o stradanju srpskog naroda stigla je u Čikago, u američkoj saveznoj državi Ilinois. Predstavnici Memorijalnog centra Republike Srpske prikazali su svedočenja na bilbordima kamiona ispred Sabornog hrama, gde su ih gledali članovi srpske zajednice i njihovi prijatelji.

Među posetiocima bili su i oni čije porodice nose sećanje na rat. Posle Njujorka, Beča, Rima i američkog Kongresa u Vašingtonu, Čikago je, prema rečima direktora Centra Denisa Bojića, bio prirodna naredna stanica. Brojna srpska zajednica u tom gradu daje izložbi posebno mesto: priče o stradanju predstavljene su ljudima koji žele da ih sačuvaju i prenesu narednim generacijama.

Među posetiocima bio je Rajko Draganić, koji je 2024. godine pred Ujedinjenim nacijama svedočio o stradanju Srba. Istakao je da mu znači što izložba u Čikagu govori i o srpskim žrtvama Otadžbinskog rata. Izložbu je pogledala i Vasilija Radovanović, rođena u Čikagu. Njena majka je iz Vlasenice u Republici Srpskoj, a otac iz Aranđelovca. Vasilija je poručila da o stradanju Srba moraju da uče deca koja odrastaju daleko od zavičaja svojih roditelja, ali i Amerikanci među kojima žive.

Otac Darko Spasojević, starešina Sabornog hrama, više od dvadeset godina služi u Čikagu. Za to vreme upoznao je ljude koji su prošli kroz logore i mučenja, kao i one koji su izgubili članove porodice. Njima, kazao je, mnogo znači saznanje da neko pamti ono što im se dogodilo. Za jednog od posetilaca, sećanje na stradale nije samo deo prošlosti, već dug prema njima i porodicama koje žive s njihovim gubitkom.

Ova izložba u Čikagu pokazala je da kilometri ne mogu oslabiti spone sa korenima, niti ugasiti sećanje na pretrpljenu patnju. Svako svedočenje i svaki upaljena sveća potvrdili su da daljina ne briše bol, a da pamćenje ostaje naš najsvetiji dug prema precima.