U borbi protiv obojene revolucije u Srbiji, uloga Aleksandra Vučića kao predsednika države, kao i potezi koje je vukao, trebalo bi u budućnosti da budu izučavani u spektru sociološkog fenomena kako je jedan čovek pobedio revoluciju bez nasilja, bez ijednog ispaljenog metka, zapaljene škole i ljudskih žrtava.
Povlačeći paralelu sa trenutnim dešavanjima u Francuskoj i studentskim demonstracijama, a posmatrajući ovu državu kao demokratski uređenu, evropsku državu, vidimo da demokratski vid bunta u obliku demonstracija, nailazi na ne baš demokratki i vrlo represivan odgovor države. Sa druge strane, eskalacija nasilja prevazilazi okvire ne samo demokratije već i ljudskosti pa tako u konačnici imamo slučaj zapaljenog učitelja, devastirane škole i institucije i opšti haos na ulicama koji najviše na svojim plećima osete pripadnici organa reda.
U borbi protiv napada na ustavni poredak jedne države i rušenje državnog aparata, Aleksandar Vučić odneo je pobedu nad pobedama. Šahovski. Hirurški precizno. Demokratski. A tu pobedu zapečatiće narod 25. oktobra na predstojećim izborima, koji nisu puki izbori za parlament i premijera, već za opstanak srpskog naroda i očuvanje srpskog nacionalnog identiteta.
Piše: Ljubica Bertović, direktor Fondacije za srpski narod i državu
Zabranjeno je preuzimanje, kopiranje ili prenošenje teksta, dela teksta ili fotografija sa sajta vesti-online.com bez izričitog navođenja izvora i aktivnog linka ka originalnom tekstu na našem sajtu.
Svako kršenje ovog pravila biće smatrano povredom autorskih prava i biće prijavljeno u skladu sa zakonom.
