Dragomir „Dragiša“ Vasić, srpski književnik, advokat, publicista, političar i akademik, rođen je na današnji dan, 2. oktobra 1885. godine, u Gornjem Milanovcu.
Ratna iskustva obeležila su prozu jednog od najznačajnijih srpskih pripovedača međuratnog perioda, kasnije istaknutog ideologa Ravnogorskog pokreta.
Njegova najpoznatija dela, roman „Crvene magle“ i zbirka „Utuljena kandila“, objavljena su 1922, a „Vitlo i druge priče“ 1924. Pisao je i „Karakter i mentalitet jednog pokolenja“, „Devetsto treća“, o Majskom prevratu, i „Utiske iz Rusije“, nakon posete Moskvi 1927.
Školovao se u Gornjem Milanovcu, Čačku i Beogradu, gde je završio Pravni fakultet, a studirao je i književnost. Kao rezervni oficir učestvovao je u balkanskim ratovima, borbama na Ceru i Kolubari, odbrani Beograda i na Solunskom frontu, preživevši povlačenje preko Albanije.
Posle rata radio je kao advokat i u „Progresu“ i „Republici“ kritikovao korupciju i zaborav ratnih ideala. Vojnu vežbu na albanskoj granici 1920. opisao je u spisu „Dva meseca u jugoslovenskom Sibiru“. Bio je član Glavnog odbora Republikanske stranke i branilac Spasoja Stejića na Vidovdanskom procesu 1922.
Postao je dopisni član Srpske kraljevske akademije, član PEN-kluba, potpredsednik Srpskog kulturnog kluba i urednik „Srpskog glasa“. Ravnoj gori pridružio se krajem jula 1941, kao politički savetnik Draže Mihailovića, privremeni prvi zamenik i član Centralnog nacionalnog komiteta.
Sa grupom Pavla Đurišića krenuo je 1945. prema Sloveniji. Posle bitke na Lijevča polju zarobile su ga ustaše i ubile u Staroj Gradiški. Njegova dela dugo su bila potisnuta. Rehabilitovan je 2009. na zahtev ćerke Tanje Vasić Janićijević, a njegova proza ponovo se čita i proučava.
Zabranjeno je preuzimanje, kopiranje ili prenošenje teksta, dela teksta ili fotografija sa sajta vesti-online.com bez izričitog navođenja izvora i aktivnog linka ka originalnom tekstu na našem sajtu.
Svako kršenje ovog pravila biće smatrano povredom autorskih prava i biće prijavljeno u skladu sa zakonom.
