Sveti mučenik Areta: U veri istrajao sa hiljadama hrišćana Negrana

Srpska pravoslavna crkva 6. novembra proslavlja Svetog mučenika Aretu i ostale negranske mučenike, koji su, prema crkvenom predanju, postradali 523. godine zbog vernosti Hristu. Među više od četiri hiljade stradalih bili su sveštenici, monasi i monahinje, građani, žene i deca. Areta, upravitelj grada Negrana u južnoj Arabiji, imao je devedeset pet godina kada je primio mučenički venac.

Prema žitiju, omiritski vladar Dunaan opkolio je Negran i zahtevao da se njegovi stanovnici odreknu hrišćanske vere. Građani su zatvorili kapije i odolevali napadima. Pošto grad nije uspeo da zauzme silom, obećao je da stanovnicima neće nauditi, već da će samo naplatiti danak i potom otići. Poverovavši njegovoj zakletvi, stanovnici su otvorili gradske kapije.

Obećanje je prekršeno. Vladar je pozvao starca Aretu, sveštenstvo i ugledne građane, a zatim naredio njihovo pogubljenje. Usledilo je stradanje velikog broja hrišćana. Žitije čuva uspomenu na zajednicu koja ni pred pretnjom smrću nije napustila veru, kao i na vremešnog gradskog upravitelja koji je ostao uz svoj narod do poslednjeg trenutka.

Vest o pokolju stigla je do vizantijskog cara Justina, koji je, prema predanju, pozvao etiopskog vladara Elezvoja da interveniše. Posle poraza Dunaana, u Negranu je obnovljen spaljeni hram Svete Trojice i podignut hram posvećen Svetom Areti i njegovim sastradalnicima. Obnovom bogoslužbenog života sačuvano je i molitveno sećanje na postradale.

Sveti Areta i negranski mučenici ostali su u crkvenom pamćenju kao primer postojanosti, hrabrosti i ljubavi prema Hristu. Njihovo stradanje podseća na dostojanstvo svakog ljudskog života i snagu vere u najtežim iskušenjima. Praznovanje ovih svetitelja poziva vernike na molitvu za progonjene, pomoć ugroženima i istrajnost u dobru, bez mržnje i osvete.

Izvor: Prijatelj Božiji